zondag 3 september 2017

Pendragon L - De Caledonische wouden

De vijftigste afleverings van onze groep alweer. Wat vliegt de tijd! Dit keer gaan we voor het jaar 517. Vorig jaar werd er Slag geleverd bij Eburacum, wat er ruig aan toeging, Ridder Bradwen de Bloedige moest dit zelfs met de dood bekopen. Er is nu niemand meer in de familie van Steeple Langford die de leiding op zich kan nemen. Maar gelukkig heeft in het verleden Sir Benno ook een pleegdochter gehad, Morgaine, Hertogin van Cornwall.

Caulas van Salisbury
Eric van Burcombe
Dafy van Berwick St. James (Afwezig)
Ignaeus van Broughton

Januari 517, Sarum, Salisbury

Koning Arthur was diep geraakt door de dood van Sir Bradwen op het slagveld. Sinds zij in 510 samen een nacht doorbrachten in de Kathedraal van Londen. Arthur en Bradwen waren bloedbroeders en maakten samen veel mee. Arthur heeft gezorgd voor een enorm gedenkteken op het land van Steeple Langford, zodat niemand ooit Bradwen zal vergeten. Verder heeft hij ook een enorme haat jegens alles wat Saks is, opgebouwd (Hate Saxons 19)

Morgaine, Hertogin van Cornwall

Verder is de familie van Steeple Langford nu ook zonder leiding. De oudste, nog levende man is Brutus, de bastaard van Bradwen en Antonia van Broughton. Toen hij geboren werd in 504 werden Bradwen en Antonia gedwongen te trouwen. Maar hij is nu nog maar 13 jaar oud. Veel te jong om het zwaard op te nemen en Steeple Langford te leiden. Morgaine van Cornwall, die sinds zij haar formatieve jaren (van 498 tot aan haar huwelijk met Natanleod van Escavalon in 504) doorbracht in Steeple Langford, een warm hart heeft voor alles wat met Benno te maken heeft, besluit om de leiding over Steeple Langford over te nemen. 

Tot slot heeft Eric van Burcombe vorig jaar de zorg voor een verre nicht op zich genomen. Om haar te beschermen, doet hij voorkomen dat ze zijn eigen bastaarddochter is. Deze Gracia is de dochter van Elgin de Jonge en Gilda van Burcome. Elgin was natuurlijk de bastaard van Earl Roderick bij Alis van Burcombe en focus van de Rebellie van Salisbury. Hij ging in ballingschap naar Malahaut. Maar toen zij het beleg van Eburacum zagen aankomen, hebben ze de kleine Gracia naar veiliger oorden gestuurd. Maar hoe verklaart Eric nu de aanwezigheid van dit meisje? En hoe legt hij dat uit aan Guinevere?
Eric schrijft een brief naar Guinevere, waarin hij alles uitlegt. Maar wanneer Guinevere de brief ontvangt, ontsteekt zij in woede (Romance fumble). Is de relatie tussen Eric en Guinevere nog te redden, of zal de bastaarddochter tussen hen in blijven staan?
(Ik vond het een erg mooie brief en was behoorlijk onder de indruk, die Guinevere weet niet wat ze weggooit.)

Maart 517, Sarum, Salisbury

Via verkenners, spionnen en minstrelen komt het bericht binnen dat de Saksen Eburacum hebben opgegeven. Badulf kon niet rekenen op de versterking van Cheldric, die door Sir Kay was uitgeschakeld op zee (precies zoals Caulas het bedacht had). De Saksen trekken nu op naar Lincoln. 
Na dit nieuws komt Arthur uit zijn depressie. De moordenaars van zijn beste vriend zal hij allemaal een voor een bloedig ter verantwoording roepen voor hun gruwelijke daden. Hij verzamelt zijn manschappen en trekt op naar Lincoln. Morgaine van Cornwall gaat mee, om haar troepen een hart onder de riem te steken en het leger te steunen.
Sir Ignaeus vertrouwt het niet, de relatie tussen Morgaine en Arthur. Zij zijn niet opgegroeid als broer en zus en hij vraagt zich nog altijd af wat er in de Zomer van Vrede in 511 precies gebeurd is tussen Arthur en Morgaine. Hij zorgt ervoor dat Koningin Clare in het geniep achter haar heer aan kan reizen.


Mei 517, Lincoln

Koning Arthur arriveert met zijn legers bij de muren van Lincoln. Daar liggen de troepen van de Saksen ook al klaar. Arthur is werkelijk begeesterd door zijn woede over de dood van Bradwen en hij stelt zijn troepen zo goed mogelijk op, om gebruik te maken van ieder mogelijk voordeel (Battle critical succes).
Morgaine neemt natuurlijk niet deel aan de strijd, maar vanaf een nabije heuvel houdt zij samen met de herauten en andere niet-strijders het slagveld goed in de gaten. 
De ridders maken zich onder leiding van Sir Caulas op voor de First Charge. Sir Eric denkt nog dat hij een slimme opmerking kan maken over dat First Charges alleen voor jonge ridders zijn, zodat Sir Caulas, die inmiddels 60 (60!) is, achteraan kan blijven staan. Sir Caulas hoort dit en snauwt:

"Eric moest nog geboren worden toen ik mijn eerste koning over de kling joeg!"
(En dit is bijna waar, Sir Caulas doodde in 500 Koning Idres van Cornwall, toen was Eric 4 jaar oud.)

First Charge
Sir Ignaeus en Sir Eric stormen met hun lansen naar voren en strijden tegen een stel mounted Heorthgeneat. Met enige moeite ploegen ze daar zo door heen. 

2e ronde
De ridders komen nu een eenheid van Elite Axe Men tegen. Caulas en Eric stoten zo door hun vijanden heen, maar Ignaeus komt een taai exemplaar tegen, maar uiteindelijk delft deze toch ook het onderspit. 

3e ronde
Een ridder in een volledig witte uitrusting stort zich in het strijdgewoel en doodt links en recht Saksen. Alleen Sir Ignaeus ziet dit. 
Sir Caulas en Sir Eric storten zich op de volgende vijand, een stel Flashy Warriors. Dit zijn duidelijk wat nouveau riche Saksen, die zichzelf versierd hebben met alles wat ze van goede britten geplunderd hebben. Ook deze delven al snel het onderspit. 

4e ronde
Dan staan de ridders ineens tegenover hun ergste nachtmerrie, Badder Berserkers. Deze woeste krijgers zijn knettergek en hebben een persoonlijke hekel aan de ridders. Ongetwijfeld stonden zij al eerder tegenover elkaar op een van de eindeloze slagvelden van Brittannië. De ridders worden bang, erg bang. Ze weten allemaal hoe dodelijk de verschrikkelijke Berserkers zijn. In 490 doodden Berserkers in de Slag bij Lindsey bijna alle ridders uit Salisbury. Sir Marcus en Sir Gilmere, broers van Sir Ignaeus en Sir Caulas kwamen toen om. Maar ook Sir Bradwen en Sir Grigor. 
Vanaf haar heuvel ziet Morgaine wat er gaande is met de ridders die haar zo dierbaar zijn. Met haar magie weet zij een Berserker in een eend te veranderen. 


Sir Eric maakt meteen gebruik van deze situatie en hij vertelt de andere Berserkers dat dat ook met hen kan gebeuren. Een paar van hen rennen weg. Zij willen niets te maken hebben met deze vreemde magie. Sir Ignaeus neemt op de laatst overgebleven Berserker wraak voor de dood van zijn broer. 

5e ronde
Na alle strijd en dan ook nog vreemde magie, geeft het leger van Badulf het op. Iedereen vlucht weg. Een schuimbekkende Arthur zet de achtervolging in. Sir Caulas en Sir Eric zetten ook de achtervolging in. Maar Sir Ignaeus en Vrouwe Morgaine proberen juist contact te leggen met de mysterieuze witte ridder. 

Zomer, trek naar het noorden

Het leger van Badulf blijft vluchten naar het noorden en Koning Arthur blijft volgen. Ze passeren zelfs de Muur van Hadrianus. Uiteindelijk verschansen de Saksen zich in een kloof in het Caledonische woud. 
Arthur heeft zich de afgelopen weken flink misdragen. Iedere keer als hij de kans kreeg werden Saksen gruwelijk opgehangen of onthoofd. Alles om wraak te nemen voor de dood van Bradwen. Sir Eric en Ignaeus kunen het niet aanzien, Vrouwe Morgaine vindt het ook zinloos. Zij zijn bang dat Arthur nu alle Saksen in de kloof in het Caledonische woud zal uitmoorden. Nog een keer proberen zij hem op andere gedachten te brengen. Sir Eric weet op het gemoed van Arthur in spelen door te zeggen dat deze slachtpartij niet is wat Bradwen gewild zou hebben. Arthur lijkt eindelijk voor rede vatbaar. 
Als de Saksen zich overgeven, is Arthur bereid genade te schenken. Sir Caulas, Sir Eric, Sir Ignaeus en Vrouwe Morgaine gaan naar de Saksen om te onderhandelen. Badulf ziet in hoe hopeloos zijn situatie is en geeft zich over. De groep keert terug om met Arthur af te stemmen hoe zij dit vorm zullen geven. 
Die nacht blijft Morgaine slapen in de tent van Arthur en de volgende dag hebben Sir Caulas en Sir Eric door dat de relatie tussen Arthur en Morgaine misschien toch niet zo heel fris is. 

De ceremonie van trouw van de Saksen aan Arthur verloopt zonder problemen en iedereen kan weer terug naar huis keren. 

Winterphase 517/ 518

Sir Caulas ontvangt twee brieven wanneer hij weer thuis in Sarum is. Een komt van zijn schoonvader, Ban van Klein Brittannië. Klein Brittannië wordt bedreigd door Koning Claudas van de Franken en Ban en Bohort hebben hulp nodig, zoals zij ook Arthur hebben geholpen in 510
En dan ligt er ook een brief van Clare, de Hoge Koningin. Zij klaagt over het feit dat Arthur meer aandacht aan zijn zus besteedt dan aan haar. 

Sir Eric ontvangt ook een brief. Guinevere geeft aan dat zij niet in de mooie praatjes van Eric trapt. Als hij een dochter heeft, is hij haar niet trouw geweest en betekenen zijn mooie woorden niets. Eric besluit opnieuw een brief aan Guinevere te schrijven. 
Zijn broer Edward krijgt nog een zoon. 

De neeft van Ignaeus, Aloïsyus krijgt een dochter met Evalina van Burcombe, Augusta. 

In Steeple Langford krijgt Mercedes nog een zoon. 
Hoge Konining Clare krijgt ondanks de huwelijksproblemen nog een zoon van Arthur.