donderdag 31 augustus 2017

Erik the Viking

Tijdens onze vakantie moesten we ook wat rustmomentjes creĆ«ren. De kinderen zijn wel stoer, maar een dag spelen aan het strand vermoeit ze wel. Dus we hadden wat DVDtjes mee. En omdat Flash Gordon vorig jaar zo een hit was, nam ik dit jaar Erik the Viking (1989) mee. Deze film is van en met Terry Jones, John Cleese, Tim McInnerny en Tim Robbins.

Ik vind het nu al stoer. 

Terry Jones en John Cleese zijn natuurlijk lid van Monty Python en hebben samen wat hele goede films gemaakt, zoals The Holy Grail. Tim Robbins gaat natuurlijk ook al heel lang mee. We kennen hem verder nog uit The Shawshank Redemption, het hilarische Nothing to Lose en een kleine maar goede bijrol in High Fidelity. En Tim McInnery speelde altijd de suffe Percy en Captain Darling in de Blackadder series.


Spoilers ahoi! 

De film begint met een aanval van Vikingen op een dorpje. Er wordt gemoord, geplunderd en verkracht dat het een lieve lust is (waarom dacht ik dat dit een leuke kinderfilm was?), maar een van de Vikingen, Erik, heeft er geen zin in. Hij raakt in gesprek met een dorpsbewoonster, die het niet oke vindt dat hij zomaar een goed gesprek wil.

Helga, gespeeld door Samantha Bond

In het chaotische strijdgewoel wordt Helga dan alsnog gedood, tot grote schrik van Erik. Zeer sarcastisch bedankt ze hem nog met haar laatste adem dat hij haar behoedt heeft voor een lot, erger dan de dood. Erik is zeer van de kaart van haart dood en verliest zijn zin in moorden, plunderen en goede gesprekken. Zijn collega-vikingen begrijpen hem niet.
Erik gaat te rade bij een heks van zijn volk. Zij vertelt hem dat ze in een tijd van Eeuwige winter verkeren, omdat Fenrir de zon heeft verzwolgen en dat hij te rade zal moeten gaan bij de Goden als hij de zon ooit nog wil zien. Met de zon zal ook de mogelijkheid tot vrede komen. Erik besluit met zijn collega's op reis te gaan om de Goden ter verantwoording te roepen voor de eeuwige winter. Maar dan steekt onmiddellijk de intrige de kop op. De smeden en andere groepen hebben belang bij de Eeuwige Winter en bij de strijd die dat steeds oproept. Dus zij willen Erik en zijn Missie stoppen. 
Om in Asgard, het land van de Goden te komen, heeft Erik een speciale Hoorn nodig, die hem eerst naar Asgard zal brengen, dan de Goden zal wekken en hem tenslotte weer naar huis zal brengen. 

Erik en zijn bemanning bevechten een draak (erg slechte special effects, ook de kinderen moesten lachen) en komen dan aan op het eiland Hy Brasil, waar de Hoorn te vinden is. Op Hy Brasil mag geen bloed vergoten worden. Wanneer dat door de aanwezigheid van Erik en zijn mannen toch gebeurt, gaat het eiland ten onze. Erik en zijn mannen weten te ontkomen. 

Erik en zijn mannen komen terecht in Asgard en zien daar hun kameraden die eerder gevallen zijn. Ze weten de Goden zover te krijgen dat de mensen de zon terugkrijgen, maar zij kunnen niet vertrekken uit Valhalla. En omdat ze niet gevallen zijn in de strijd, moeten ze naar Hel. 
Harald, de enige Christen in de groep, gelooft niet in de Goden van Asgard, kan ze niet zien en kan ook niet tegengehouden worden door de muren van Valhalla. Hij blaast een laatste keer op de Hoorn en iedereen kan terugkeren naar huis. 

Erik moet thuis nog even orde op zaken stellen, maar dan komt de zon op en is er een einde aan de Eeuwige Winter. 

Nog steeds een leuke film om te zien, maar de effecten zijn zeer ernstig gedateerd, wat nu gewoon opvalt en een beetje afdoet aan de film.
Ook goed te zien is dat Terry Jones een historicus is. Ondanks alle hilariteit is de film nog redelijk accuraat in het weergeven van Noorse Mythologie. Hetzelfde gold voor de film The Holy Grail, die hij eerder maakte.